«Δεν αρκεί να παίζεις σωστά. Πρέπει να παίζεις με τρόπο που να κάνει κάποιον να νιώσει κάτι — αλλιώς, απλώς πιέζεις πλήκτρα.» — Oscar Peterson Κάποτε ρώτησα έναν μαθητή μου να μου περιγράψει τι τον συγκινεί στο παίξιμο ενός μεγάλου πιανίστα. Δυσκολεύτηκε να βρει λέξεις. «Κάτι… έχει», μου είπε. Αυτό το «κάτι» έχει ένα όνομα…
Από τη χειρόγραφη λίστα του 1960 «Αυτό που δεν παίζεις μπορεί να είναι πιο σημαντικό από αυτό που παίζεις.» — Thelonious Monk Το 1960, ο σαξοφωνίστας Steve Lacy έπαιζε με τον Thelonious Monk για 16 εβδομάδες. Στη διάρκεια εκείνης της περιόδου, σημείωνε σε ένα μικρό σημειωματάριο τις φράσεις, τις παρατηρήσεις και τις οδηγίες που του…
Πορτρέτο & Μαθήματα «Δεν προσπαθώ να γίνω καλύτερος από κάποιον άλλον. Προσπαθώ να γίνω καλύτερος από την προηγούμενή μου εκτέλεση.» — Hank Jones Ο Hank Jones (1918–2010) δεν είναι το πρώτο όνομα που σου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεσαι την ιστορία του jazz πιάνου. Δεν έχει την επαναστατικότητα του Bud Powell, την virtuosity του Art…
Υπάρχουν ταινίες για τη jazz και υπάρχουν ταινίες της jazz. Η διαφορά δεν είναι μόνο αισθητική — είναι ουσιαστική. Μια ταινία μπορεί να χρησιμοποιεί τη jazz ως σκηνικό, ως ατμόσφαιρα, ως διακόσμηση. Μια άλλη μπορεί να αγγίζει κάτι αληθινό: την ψυχολογία ενός μουσικού, τη σχέση του με το όργανό του, τον τρόπο που η τέχνη…
Υπάρχουν εποχές στη jazz που μια ολόκληρη πόλη λειτουργεί σαν ακαδημία. Το Detroit των δεκαετιών ’40 και ’50 ήταν μια τέτοια εποχή — και οι τέσσερις πιανίστες που βγήκαν από εκεί αποτελούν έναν από τους πιο συμπαγείς, αναγνωρίσιμους και βαθιά ανεπτυγμένους κύκλους στην ιστορία του jazz πιάνου. Οι Ρίζες: Bud Powell και Thelonious Monk Για…