Είναι Σεπτέμβριος, τα καλοκαιρινά σεμινάρια έκλεισαν και τα emails που φτάνουν στο inbox μου έχουν όλα την ίδια ερώτηση: «Χρήστο, τα ομαδικά μαθήματα jazz piano του χειμώνα είναι σαν αυτά που κάναμε το καλοκαίρι;» ή «Θέλω ιδιαίτερο — τι κερδίζω περισσότερο;». Επειδή αυτές οι απαντήσεις πρέπει να δίνονται μία φορά για να τις έχει όποιος…
Τα Summer Jazz τελείωσαν και το laptop μου έχει ήδη ανοιχτό το πρόγραμμα της χρονιάς. Η μετάβαση από το καλοκαίρι στον χειμώνα, μουσικά, δεν είναι μόνο θέμα ημερομηνιών — αλλάζει και η μορφή δουλειάς. Τα καλοκαιρινά σεμινάρια δίνουν επισκόπηση· τα χειμερινά μαθήματα jazz piano δίνουν συνέχεια. Φέτος οι τακτικές χειμερινές ομαδικές τάξεις πήραν επίσημα όνομα:…
Μέχρι σήμερα το songwriting στο JazzTeaching ζούσε σε δύο τόπους: στη σειρά video για τη συγγραφή στίχων που ανεβαίνει τακτικά στο YouTube, και σε webinars που ανακοινώνονταν πού και πού. Καλά και τα δύο, αλλά κανένα από τα δύο δεν δίνει αυτό που η συγγραφή τραγουδιού πραγματικά χρειάζεται — εβδομαδιαία, τακτική δουλειά μέσα σε μια…
«Δεν αρκεί να παίζεις σωστά. Πρέπει να παίζεις με τρόπο που να κάνει κάποιον να νιώσει κάτι — αλλιώς, απλώς πιέζεις πλήκτρα.» — Oscar Peterson Κάποτε ρώτησα έναν μαθητή μου να μου περιγράψει τι τον συγκινεί στο παίξιμο ενός μεγάλου πιανίστα. Δυσκολεύτηκε να βρει λέξεις. «Κάτι… έχει», μου είπε. Αυτό το «κάτι» έχει ένα όνομα…
Από τη χειρόγραφη λίστα του 1960 «Αυτό που δεν παίζεις μπορεί να είναι πιο σημαντικό από αυτό που παίζεις.» — Thelonious Monk Το 1960, ο σαξοφωνίστας Steve Lacy έπαιζε με τον Thelonious Monk για 16 εβδομάδες. Στη διάρκεια εκείνης της περιόδου, σημείωνε σε ένα μικρό σημειωματάριο τις φράσεις, τις παρατηρήσεις και τις οδηγίες που του…
Πορτρέτο & Μαθήματα «Δεν προσπαθώ να γίνω καλύτερος από κάποιον άλλον. Προσπαθώ να γίνω καλύτερος από την προηγούμενή μου εκτέλεση.» — Hank Jones Ο Hank Jones (1918–2010) δεν είναι το πρώτο όνομα που σου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεσαι την ιστορία του jazz πιάνου. Δεν έχει την επαναστατικότητα του Bud Powell, την virtuosity του Art…
Υπάρχουν ταινίες για τη jazz και υπάρχουν ταινίες της jazz. Η διαφορά δεν είναι μόνο αισθητική — είναι ουσιαστική. Μια ταινία μπορεί να χρησιμοποιεί τη jazz ως σκηνικό, ως ατμόσφαιρα, ως διακόσμηση. Μια άλλη μπορεί να αγγίζει κάτι αληθινό: την ψυχολογία ενός μουσικού, τη σχέση του με το όργανό του, τον τρόπο που η τέχνη…
Υπάρχουν εποχές στη jazz που μια ολόκληρη πόλη λειτουργεί σαν ακαδημία. Το Detroit των δεκαετιών ’40 και ’50 ήταν μια τέτοια εποχή — και οι τέσσερις πιανίστες που βγήκαν από εκεί αποτελούν έναν από τους πιο συμπαγείς, αναγνωρίσιμους και βαθιά ανεπτυγμένους κύκλους στην ιστορία του jazz πιάνου. Οι Ρίζες: Bud Powell και Thelonious Monk Για…