Αφιέρωμα | Πιανιστική Προπαιδεία Όταν η μάθηση του πιάνου γίνεται παιχνίδι Η Ευστρατία Μπάικα και η προσέγγιση της πιανιστικής προπαιδείας στο Λυρικό Ωδείο Κορυδαλλού Όταν ένα παιδί τεσσάρων ετών κάθεται για πρώτη φορά μπροστά στο πιάνο, δεν έχει καμία σχέση με τη θεωρία της μουσικής, τη σωστή στάση του χεριού ή τη λειτουργία του καρπού….
Ένα βιβλίο που δεν εστιάζει σε αυτό που «λείπει» από ένα παιδί — αλλά σε αυτό που υπάρχει, σε αυτό που μπορεί να ανθίσει. Πώς η μουσική γίνεται εργαλείο θεραπείας, έκφρασης και σύνδεσης για κάθε παιδί, με τις δικές του ικανότητες και ανάγκες. Υπάρχει μια παρεξήγηση που συνοδεύει τη μουσική εκπαίδευση εδώ και αιώνες. Ότι…
Σε αυτό το άρθρο: Πώς να φέρεις ένα παιδί κοντά στη jazz — και γιατί δεν χρειάζεται κλασική προϋπόθεση για να ξεκινήσει. Η jazz δανείζεται πολλά από την κλασική παιδεία, αλλά προσθέτει κάτι μοναδικό: την ελευθερία του αυτοσχεδιασμού. Πρακτικές αρχές για γονείς και δασκάλους, για ηλικίες 6–11 ετών. Το άρθρο αυτό γράφτηκε από την Κορίνα…
Η jazz ακούγεται παντού — σε καφέ, σε ταινίες, σε διαφημίσεις. Και όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι δηλώνουν ότι «δεν την καταλαβαίνουν» ή ότι «δεν είναι για αυτούς». Υπάρχει κάτι παράξενο σε αυτή την αντίφαση. Πώς μια μουσική που έχει επηρεάσει βαθύτατα την ποπ, την ροκ, την hip-hop και την ηλεκτρονική μουσική παραμένει τόσο παρεξηγημένη; Ας…
Σε αυτό το άρθρο: Πώς να οργανώσεις τη μελέτη σου στο jazz πιάνο ώστε να βλέπεις πραγματική πρόοδο — όχι τυχαία, αλλά σταθερά, κάθε μέρα. Έχω δει μαθητές να κάθονται στο πιάνο δύο ώρες κάθε μέρα και να μην βλέπουν αποτέλεσμα. Και έχω δει άλλους να κάνουν 30 λεπτά στοχευμένης δουλειάς και να προοδεύουν με…
«Οι άνθρωποι τείνουν να προσεγγίζουν κατά προσέγγιση το σύνολο του προβλήματος, αντί να πάρουν ένα μικρό κομμάτι του και να είναι αληθινοί και ακριβείς σε αυτό.» — Bill Evans, «The Universal Mind of Bill Evans», 1966 Το 1966, ο Bill Evans κάθισε μπροστά σε μια κάμερα για ένα ασυνήθιστο ντοκιμαντέρ 45 λεπτών. Δεν ήταν συνέντευξη…
Αυτό το άρθρο είναι για όσους κάποτε έπαιζαν πιάνο — και κάπου στην πορεία το σταμάτησαν. Για όσους κουβαλούν μέσα τους αυτό το «μακάρι να μην είχα σταματήσει» και αναρωτιούνται αν αξίζει ακόμα να ξαναρχίσουν. Η απάντηση είναι ναι. Και δεν το λέω μόνο εγώ. «Μακάρι να μην είχα σταματήσει…» Είναι μια φράση που ακούω…
Υπάρχουν ταινίες για τη jazz και υπάρχουν ταινίες της jazz. Η διαφορά δεν είναι μόνο αισθητική — είναι ουσιαστική. Μια ταινία μπορεί να χρησιμοποιεί τη jazz ως σκηνικό, ως ατμόσφαιρα, ως διακόσμηση. Μια άλλη μπορεί να αγγίζει κάτι αληθινό: την ψυχολογία ενός μουσικού, τη σχέση του με το όργανό του, τον τρόπο που η τέχνη…
Υπάρχουν εποχές στη jazz που μια ολόκληρη πόλη λειτουργεί σαν ακαδημία. Το Detroit των δεκαετιών ’40 και ’50 ήταν μια τέτοια εποχή — και οι τέσσερις πιανίστες που βγήκαν από εκεί αποτελούν έναν από τους πιο συμπαγείς, αναγνωρίσιμους και βαθιά ανεπτυγμένους κύκλους στην ιστορία του jazz πιάνου. Οι Ρίζες: Bud Powell και Thelonious Monk Για…